«είχα ένα όνειρο όταν ήμουν μικρή
να μπορώ να σκέφτομαι ελεύθερα
να δω σε μια χαοτική μητρόπολη άγρια αγόρια
να μου προσφέρουν χαρά
να μεγαλώσω τα παιδιά μου σε μια φαντασμαγορική πόλη και να ζουν αληθινά

δεν θα με πάρει κανένας σας
αν τα όνειρά σας είναι μικρά
δεν θα κάνω παιδιά με κανένα σας
αν δεν μου υποσχεθείτε π υ ρ ο τ ε χ ν ή μ α τα
στην πόλη που θα ζήσουν»

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011

άRγησα



τα πιο μεγάλα γράμματα
τα γράφουμε στους τοίχους


τα λόγια ριζώνουν στο μπετό και δεν ξεπλένονται
καρφωμένα εκεί
μας τραβάνε απ' τα μαλλιά
κάθε φορά που πάμε να πνιγούμε






όλα αυτά,
μέχρι ο πρόεδρος της σχολής 
να ξαναβάψει τους τοίχους

2 σχόλια: